Het Loils volkslied door Ernest Berntzen en Sjonnie Duis
(dinsdagavond 8 maart 2011, 23:59 uur)
Hier wil ik blieven
(tekst & muziek door: Joop Boxtart)
Hier wil ik blieven, hier goa ‘k nooit meer weg Hier bun ik geboren, ik ken d’r elke heg en steg As hier de dauw optrek, rond de möl, de kerk en school Dan is d’r mor ene plek, en dat is Lool
Elk joar trek ik d’r een paar weaken tussenuut Gepak en gezak met de sloapzak tegen de achterruut De hond is goed verzörg, de deur geet op slot Binnen een dag stoa’k in ut land van Grüss Gott Mor noa twee weaken is ut allemoal mooi gewes De bergen, dalen en Kufstein en met de leste Shilling op tes In de auto trug denk ik nog effe aan ut völ bezonge Tirol Mor dan geet ut plankgas trug noar mien eigen mooie Lool
Refrein
As kind joeg ik met de slee vanaf de Calvarieberg En leerde schaatsen achter een stoel aan de Sommeweg Veur een dubbeltje koch ik een ijsje bi’j Kaatje op de hoek En veur een stuuver bi’j Moetje Buiting een handvol snoep Met zien allen trokken wi’j noar ut Schattenkerksebos Spölde landrovertje, beumke verwisselen en diefje met verlos Wi’j kroape onder de graven, trokken ut Park in met ut hele koor En as ze riep waren, jatte wi’j de kersen bi’j de pastoor
Refrein
De Vrolijke Drammers zun as vereniging heel eminent Want in de hele gemeente zun ze as enigste erkent Met een pronkzitting, un cutureel gebeuren dat dur weazen mag En met de hoogste onderscheiding: ut Eikeloof van Boschslag Moandenlang wark steet apetrots op de Wehlseweg gereed De optoch vertrek noar Diem, woar ut hutje bi’j mutje steet Trug thuus sjoemelt alles verkleed en met een vrolijke snuut En bi’j Hendriks hangen ze dan met de benen dur uut
Refrein
Hé mien dörpske luuster is, wet gi’j woarum ik ow zo aanbid Gi’j bun een kleine kern, mor wel een kern met pit Trots Mariakapel, jeugdgebouw en welke verandering dan ook As gemeenschap, as dörp, gi’j raakte nooit echt van de kook Ook nit in 45 want man wat namen ze ow te grazen Toen op een grove manier ut klooster werd opgebloaze Nee gleuf mien, zie kriege mien hier nooit meer weg Noa ja, mien leste rit mor dan wel hier achter de beukenheg
Refrein